Jak sprawdzić, czy drewno jest dobrze wysuszone?

Zastanawiasz się, jak sprawdzić wilgotność drewna, zanim wrzucisz je do kominka? To bardzo rozsądne pytanie – zbyt mokre drewno nie tylko dymi i brudzi przewody kominowe, ale też obniża efektywność spalania. Z kolei drewno zbyt suche spala się za szybko. Odpowiednie wysuszenie drewna to klucz do jego trwałości i użyteczności. Dlatego dziś podpowiadamy: jak sprawdzić, czy drewno do kominka jest odpowiednio suche?

Dlaczego odpowiednia wilgotność drewna ma znaczenie?

Suche drewno = czyste spalanie. Gdy drewno osiąga wilgotność poniżej 20%, spala się efektywnie, dając maksymalną wartość opałową. Tymczasem drewno wilgotne:

• kopci i zanieczyszcza przewody kominowe,
• wytwarza mniej ciepła,
• zwiększa ryzyko pożaru sadzy,
• niszczy kominek przez gromadzenie się kreozotu.

Pamiętaj – dobre drewno opałowe to drewno sezonowane lub suszone komorowo.

Jak zmierzyć wilgotność drewna do kominka?

1. Pomiar wilgotnościomierzem

Najprostszy i najdokładniejszy sposób. Wbij elektrody wilgotnościomierza w kawałek drewna – wynik pojawia się od razu. Jeśli widzisz poniżej 20%, możesz spokojnie palić.

2. Test dźwiękowy

Uderz dwa kawałki drewna o siebie. Dźwięczny i „pusty” odgłos oznacza, że drewno jest suche. Głuchy i ciężki – nadal zawiera wilgoć.

3. Test wagowy

Weź do ręki dwa podobne kawałki – suche drzewo jest zauważalnie lżejsze. Mokre drewno może ważyć nawet dwa razy więcej!

4. Test spalania

Wrzucając szczapy do kominka:

• Jeśli syczy i mocno dymi – jest zbyt wilgotne.
• Jeśli pali się równo, bez dymu – idealnie suche.

Jak wygląda dobrze wysuszone drewno? Patrz, dotykaj, słuchaj!

• Kolor, połysk i powierzchnia: Dobre, suche drewno „mówi” swoim wyglądem: jest jaśniejsze, lekko matowe, bez podejrzanych plam i smug. W dotyku? Szorstkie, lekko chropowate. Nie klei się, nie zostawia śladu wilgoci. Gdy świeci się jak świeżo polakierowane – lepiej się go jeszcze nie tykaj z ogniem!
• Kora i pęknięcia: Zwróć uwagę na korę – jeśli sama zaczyna odpadać, to znak, że drzewo jest wysuszone jak należy.
• Pleśń, grzyby i inne niespodzianki: Zielonkawe plamy, biały nalot albo nieprzyjemny zapach? To sygnał alarmowy, że drewno było źle przechowywane i przesiąkło wilgocią. Nie pal tym. Nie tylko dymi, ale może szkodzić zdrowiu i zasyfić komin.

Procesy suszenia drewna i ich wpływ na ocenę suchości

Zanim kawałek drewna trafi do Twojego kominka, powinien przejść przez proces, który zdecyduje o tym, czy będzie palił się czysto, efektywnie i bez dymu, czy raczej zamieni się w parujący problem. Mowa oczywiście o suszeniu. Ale czy każda metoda daje te same efekty? I skąd wiedzieć, z jakim drewnem mamy do czynienia?

Sezonowanie drewna – naturalna metoda suszenia

Sezonowanie polega na naturalnym wysychaniu drewna przez cyrkulację powietrza. To metoda ekologiczna, ale czasochłonna – najczęściej trwa od 12 do 24 miesięcy, w zależności od gatunku i warunków pogodowych. Drewno sezonowane jest tanie w przygotowaniu, ale wymaga wiedzy, miejsca i regularnej kontroli.

Suszenie komorowe – kontrolowany proces przemysłowy

To technika wykorzystywana przez producentów drewna opałowego. Drewno suszone komorowo trafia do komory suszarniczej, gdzie w wysokiej temperaturze i pod nadzorem wilgotność jest obniżana do poziomu około 15-18%. To drewno gotowe do użycia niemal od razu – higieniczne, czyste i zgodne z normami jakości.

Przechowywanie drewna a jego wilgotność

Nawet najlepiej wysuszone drzewo może szybko stracić swoje właściwości, jeśli zostanie źle przechowane. Wystarczy kilka deszczowych dni lub źle dobrane miejsce składowania, by drewno ponownie wchłonęło wilgoć.

Najważniejsze zasady?

• Zadaszenie – drewno musi być chronione przed deszczem i śniegiem.
• Przewiew – otwarte boki zapewniają cyrkulację powietrza.
• Podłoże – drewno nie może leżeć bezpośrednio na ziemi.

Więcej praktycznych wskazówek znajdziesz w naszym artykule: Najlepsze sposoby na magazynowanie drewna opałowego.

Gatunki drewna do kominka – które palą się najlepiej?

Wybór odpowiedniego drewna opałowego to podstawa efektywnego i ekonomicznego ogrzewania kominkiem. Nie każde drzewo pali się tak samo – różnią się one wartością opałową, czasem spalania, ilością dymu oraz łatwością rozpalania.

• Buk – wysoka wartość opałowa, długie i równomierne spalanie, mało popiołu, wymaga sezonowania min. 12-18 miesięcy.
• Dąb – bardzo twarde, dużo ciepła, powolne spalanie, sezonowanie 18-24 miesiące, trudne do rozpalania, świeże może dymić.
• Grab – ciężkie i gęste, długo trzyma ciepło, doskonałe do intensywnego ogrzewania, sezonowanie 18-24 miesiące.
• Brzoza – szybko schnie i łatwo się pali, daje jasny płomień i przyjemny zapach, niższa wartość opałowa, idealna do rozpalania.
• Olcha – łatwa do rozpalania, stabilne ciepło, mało sadzy, sezonowanie 6-9 miesięcy.
• Jesion – umiarkowana wartość opałowa, dobre spalanie, sezonowanie około 12 miesięcy, łatwiejszy w obróbce.

Jeśli chcesz cieszyć się ciepłem bez dymu, nieprzyjemnych zapachów i strat energii, sięgaj po drewno odpowiednio wysuszone. Sprawdź, zmierz i przechowuj je prawidłowo – a Twój kominek odwdzięczy się pełnym płomieniem.